psalm 139

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:46 am�� Post subject: psalm 139

Door goudvink op 30 Mei 2008, 20:15

Psalm 139

Onnoembare Vader, altijd geweest
Maak het stil in mij, heel stil
Wanneer mijn ogen jouw Kruis ontmoeten
Uw Ogen naar Genezijde gericht;
Mijn gevouwen handen reiken naar uw licht
Naar uw bevrijdende Liefde.

Onnoembare Metgezel
Maak het rustig in mij, zoals Gij rust bent
Dat ik uw hart moge voelen kloppen in het mijne
Mijn asem prevelt een loflied;

Naam nooit genoemd,
Gij doorgrondt mij, Gij kent mij
Gij weet van mijn vallen, mijn opstaan;
Gij weet het diepste van mijn gedachten,
Al mijn wegen zijn U vertrouwd

Onmiskenbare,
Gij hebt uw hand op mij gelegd
Te wonderlijk om dit te mogen ervaren.
Gij leeft rondom mij, in mij, en met mij;
Zelfs al leefde ik in duisternis
Lichtend is de dag als de nacht,

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:47 am�� Post subject: Re: psalm 139

Overpeinzing

Door goudvink op 28 Maa 2008, 19:58

hoi maxto,

liefde is liefde en water is water
soms zijn er stenen nodig om het water te laten afvloeien
en gebieden vruchtbaar te maken waar ze met liefde kan bewerkt worden.
soms zijn er stenen nodig om het water tegen te houden
opdat alles vruchtbaar blijft en niks wordt verwoest.
Water is zoals licht, wind en vuur; tweeledig,
het kan een weldaad zijn maar ook verwoestend
liefde creëert alleen maar positiviteit

grtjs goudvink
bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:48 am�� Post subject: Re: psalm 139

er is altijd een weg..................

Door goudvink op 24 Nov 2008, 18:00

op het het moment dat je stilstaat ga je achteruit
op het moment dat je 5 stappen vooruitgaat
ga je geen stap achteruit zetten
al denk je dat je niet groeit
een tulp bloeit open als er warmte komt
maar sluit zich als het kouder wordt
maar steeds staat hij nog in bloei.
op een moment zal je blijven bloeien in alle glorie
en zullen velen jou bewonderen
hoe je in staat was om uit die bol te schieten
ondanks vorst en kou
hoe je in staat was om te bloeien
als de noorderwind probeerde jou te verbloeien.
jij trekt de zomer op gang
jouw eigen zomer
jouw eigen hoogdagen
in de bloei van jouw leven

grtjs goudvink
bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:49 am�� Post subject: Re: psalm 139

aan de buiten kant niet te zien wat van binnen vreet

Door goudvink op 23 Maa 2008, 17:41

als je ogen vol water staan
als je ziel tranen druppelt
als je hart vol eelt en littekens staan
en het geen startschot kan geven
om te uiten wie je bent, wat je voelt
hoe je voelt
vlucht niet, maar ga verder op stap
in je voetsporen
rond de contouren van je schaduw
een mens dat liefheeft
maar ook een ander
die je voetsporen volgt
en probeert je schaduw te dragen
en je gedachten sust
leg je hoofd op mijn schouder
ik ben er voor jou!

groetjes vanwege marc
bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:50 am�� Post subject: Re: psalm 139

voor aislin

Door goudvink op 01 Maa 2008, 15:36

waar ging de dag heen
jij en ik spelend aan het strand
waar de vloed nu voorgoed niet meer bestaat
Toch voel ik jouw adem
zacht aan mijn zij
als de enige tochtgenoot
die me leidt naar de dag van overmorgen

Dromen vliegen heen en weer
als meeuwen vol herinneringen
en verdwijnend in het niets

waar ging de dag heen
jij en ik houdend van
in de ochtendzon
die nooit schijnt door te breken
toch voel ik jouw schouderklop
levensenergie gevend en voorgoed
de tocht begonnen naar overmorgen
dat heel vaag aan de horizon verschijnt
en nooit meer verdwijnt

een gloed van dankbaarheid vult
mijn hart vol kracht
omdat jij een metgezel was en nu nog is
omdat jij mijn gids wil zijn
omdat jij , mijn broer , nog steeds het hart wil zijn
waarin ik mag schuilen.

speciaal voor jou aislin

grtjes goudvink
bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:51 am�� Post subject: Re: psalm 139

rust

Door goudvink op 29 Feb 2008, 21:22

gelaten slenter ik door de straten
en voor mij stop de tijd ' neem een pintje '
maar de tijd stopt niet
ook al drink ik pils
ook al ben ik bezopen van wijn en kortendrank
de tijd stopt niet,
de tijd van leegte
de tijd van eenzaamheid
de tijd dat je slentert in de bodemloze put
de tijd dat je de echo hoort van het behang
de tijd dat de kilte in je kleren kruipt
de tijd dat er tijd teveel is
dromend loop ik rond
wanneer gooit er iemand een touw
trekkend mij eruit
wie zet er voor mij de klok stil
wie stopt de tijd,
wie neemt mijn hand
in mijn huis
in mijn hart
mag jij komen wonen
wees er zeker van
het touw is al gegooid!

bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:52 am�� Post subject: Re: psalm 139

Gij bent het die mijn kern gevormd hebt
En weefde in de moederschoot
Mijn wezen kent gij volkomen;
Ja, zelfs toen ik in het verborgene gemaakt werd,
Was ik reeds in de Palm van uw Hand geschreven
Te groot voor mij, Uw Gedachten, te machtig dit wonder.

Goddelijkheid, doorgrond mij,
Door en door en door
Ken mij, weet mijn verborgen zwakheden
Laat me groeien in Uw Waarheid, in Uw Liefde, in Uw Licht

Naar psalm 139

Marechal Marc
bekleed je met de naakte mens; ontdoe je van alle negatieve dingen in je

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:52 am�� Post subject: Re: psalm 139

goudvink aquarellen

Door goudvink op 17 Dec 2007, 21:49

aquarellen

GEDICHT ZONDER WOORDEN

Het bestaan is als een aquarel
uitdrukking die indrukken worden
of omgekeerd
licht en schaduw
donker en klaarte
wolken of een staalblauwe hemel
een schakering die zichzelf zoekt

Alles zoekt zijn evenwicht
wazig wordt een detail
aan de andere kant van het blad geschreven
een penseel die woorden wil schrijven en niet kan
aan een leven wordt kleur en ziel gegeven

marechal marc
09/04/2007

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:53 am�� Post subject: Re: psalm 139

DES AVONDS

Des avonds als de zunne scheefzakt
en z'n stralen minnestrelend
de gloed van de avond vult
het herte naar zich toetrekt
de ziele verngend om te minnen
maar enkel de glorie van de stilte
d' avond in de palm van z'n hand geborgen houdt.

Marechal Marc
______________

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:53 am�� Post subject: Re: psalm 139

EEN LENTEMORGEN

De avond tikt langzaam weg
zoals de zee die zich terugtrekt
en verdwijnt in de diepten der nacht

Maar morgen is ze er weer, de nieuwe dag
Een vloed vol bloesems, vol vogelgetjirp,takkegewar
een zachte opgewekte bries.
Die je vreugde ragfijn spint tot satijnen geluk
als een pasgeboren kind die de zon tot leven roept.

Marechal Marc

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:53 am�� Post subject: Re: psalm 139

EENZAAMHEID

Eeeeeenzaamheid
een eindeloos verlangen naar
gedragen geborgenheid,
nestwarmte van liefde in tedere momenten.
Verlangen die nu kramp is maaar kracht wil zijn
om te groeien naar het hart van iemand anders
die dezelfde nood heeft
om zich echt mens te voelen.

Marechal Marc

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:54 am�� Post subject: Re: psalm 139

HUNKERING

Mensen hunkeren terug
nò de stille boeredorpen
de zunne die langzaam scheefzakt
en wuift nò de daans van de kienders
spelend op 't dorpsplein
nò de getaande gezichten gebeeldhouwd in ieders herte
Een zekerheid van gedragen te zijn
weemoedig nò de lange avonden
verweven rond den heerd,
luisterend naar het verhaal van zovele levens
die op hun asems geschreven staan
Als een smeekpsalm om zich terug mens te voelen

Marechal Marc

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:54 am�� Post subject: Re: psalm 139

KINDEROGEN

In kinderogen
zie je een hart dat zo eenvoudig kan zijn
het spel van zijn hele zijn,
zo boeiend en nooit vervelend
een levend verhaal dat nooit af zal zijn,
want steeds zal het terug opnieuw beginnen
het heeft de kunst om te leven
in kinderogen ontdek je de jeugd van je eigen hart.

Marechal Marc

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:55 am�� Post subject: Re: psalm 139

KLEINE DINGEN

luister naar die kleine mens
die je zoveel liefde schenkt
begrijp het eenvoudige kind
dat zo teder kan zijn
Pluk de glimlach van ieder mens die jou ontmoet
knipoog naar de bloem die zacht je hart streelt
omarm je met kleine dingen;
je leven wordt groots

Marechal Marc

waterman · Posted: Tue Jan 13, 2009 9:55 am�� Post subject: Re: psalm 139

OGEN

Ogen vertellen wat er in jou leeft
zijn ze bitsig of spuwen ze vuur
zijn ze dof of laten ze een traan
stralen ze warmte of lachen ze zich een bult
ogen verklappen waar het om gaat.

Het is de stem van onze ziel
de lippen van ons hart
de beelden van onze dromen
ogen vertellen altijd wat er in jou leeft

Marechal Marc